تغذیه درختان پسته در New Mexico

   

 تغذیه درختان پسته در New Mexico

ترجمه و تنظیم: مهندس محمد جمالیزاده

کارشناس ارشد بیماری شناسی گیاهی دانشگاه تهران

هشدار: هر گونه استفاده از این مطالب با اجازه رسمی نویسنده یا ذکر منبع باشد

شناخت  دقیق نیازهای تغذیه ای درختان پسته کاری دشوار است. کوششهای زیادی در تعیین دقیق میزان عناصر غذایی مورد نیاز درختان  پسته صورت گرفته است. بیشتر این تحقیقات در ایالات متحده آمریکا صورت گرفته است و در ایران موسسه تحقیقات پسته تلاش هایی در این زمینه انجام داده که به هیچ وجه کافی به نظر نمی رسد. از نظر نیتروژن (N ) درختان پسته مانند سایر درختان در New Mexico نیاز اساسی به این عنصر دارند.  در سال اول کاشت درختان پسته در New Mexico (نهالهای پسته) کود نیتروژنه به درختان داده نمی شود اما از سال دوم به بعد به ازای هر درخت حدود 1 پوند (نیم کیلوگرم) سولفات آمونیوم به هر نهال داده می شود. نیم پوند در اسفندماه و نیم پوند باقیمانده را در تیرماه اضافه می کنند. در سال سوم اگر رشد و نمو درختان مناسب باشد  ا پوند در اسفندماه و 1 پوند نیز در تیرماه به درختان اضافه می شود. از سال سوم به بعد هر سال حدود یک و نیم پوند سولفات آمونیوم در قسمت سایه انداز درختان پسته ریخته می شود تا نیاز آنها به نیتروژن را برطرف کند. کودهای نیتروژنه بهتر است که  قبل از بیدار شدن کامل درختان در اسفندماه و همچنین در طول دوره رشد تا حداکثر شهریورماه استفاده شوند. استفاده از کودهای نیتروژنه از شهریورماه به بعد ریسک بزرگی محسوب می شود چون ممکن رشد درختان تسریع کرده و در نتیجه درختان دوره dormancy خود را دیر آغاز کنند و در نهایتا حداقل نیاز سرمایی درختان پسته و همچنین حداقل دوره dormancy درخت طی نشود. خطر دیگری که درختان را تهدید می کند این است که در اثر مصرف کوددهای نیتروژنه از شهریورماه به بعد درخت شروع به افزایش دادن بافت و رشد بی موقع می کند که اگر با سرما پاییزه مواجه شود به شدت آسیب خواهد دید. در New Mexico بر خلاف بسیاری از نقاط پسته خیز دیگر از جمله کشور عزیزمان ایران وحتی خود California کمبودی از نظر پتاسیم (K) احساس نمی شود و اضافه کردن پتاسیم به خاک تاثیر چندانی روی بازدهی درختان ندارد. خاک سنگین رسی در New Mexico به حد کافی پتاسیم برای رشد و نمو درختان دارد. در بسیاری از نقاط پسته خیز از جمله ایران خاک، sandy (شنی) یا sandy-loam (شنی-رسی) است که کمبود پتاسیم به وفور در چنین خاکهایی مشاهده می شود و هر سال باید کوددهی پتاسیمی به صورت منظم انجام شود. میزان دقیق کودهای پتاسیمی مورد نیاز درختان همیشه یک سوال اساسی بوده  است اما بهترین رنج 1 تا 2 کیلوگرم کلرید پتاسیم به ازای هر درخت است. مصرف کود کلرید پتاسیم(Kcl) در مورد باغات استان کرمان توصیه نمی شود چون باعث تنش شوری می شود. بهترین بازدهی زمانی حاصل می شود که از کلرید پتاسیم 12 درصد در قسمت سایه انداز درختان استفاده شود. کوددهای فسفره کاربرد وسیعی در New Mexico ندارند و توصیه چندانی به استفاده از آنها نمی شود. معمولترین کود فسفره مورد استفاده در باغهای پسته New Mexico سوپرفسفات است اما یک ایراد اساسی دارد و آن این است که سوپرفسفات بسیار نامحلول است و براحتی از اطراف ریشه درختان کنار نمی رود و باعث مسمومیت خاک می شود. سوپرفسفات به شدت باعث زوال درختان پسته می شود چون در جذب بسیاری از عناصر میکرو مورد نیاز درختان پسته مانند روی (Zn )، آهن (Fe ) و ... اختلال ایجاد کرده و موجب زردی و اضمحلال درختان می شود. در New Mexico قبل از کاشت درختان حدود 1 تا 2 کیلوگرم سوپرفسفات برای هر درخت به خاک اضافه می کنند که تا چندین سال پس از کاشت درختان پسته نیاز آنها به فسفر را تامین خواهد کرد. آمونیوم منو فسفات کود دیگری است که در پسته کاری های New Mexico مورد استفاده قرار می گیرد و مزیت آن نسبت به سوپرفسفات قابلیت حلالیت بالای آن است که می تواند به خوبی در دسترس ریشه درختان قرار گیرد و همچنین موجب عدم جذب عناصر میکرو و فیکس شدن آنها در زمین نیز نمی شود. سیستم تغذیه ای درختان پسته باید بسیار مناسب باشد تحقیقات نشان داده که کوددهی مناسب نیتروژن (N)، فسفر (P ) و پتاسیم (K ) علاوه بر تاثیرات بسیار مثبت روی بازدهی و عملکرد درختان پسته مقاومت آنها را نیز نسبت به بیماری پژمردگی ورتیسیلیومی ناشی از قارچ Verticillium spp. بالا خواهد برد. نکته بسیار اساسی و آموزنده این است که درختان پسته در New Mexico در طول یک فصل زراعی به منظور جبران کمبودهای ناشی از عناصر میکرو (Zn، Fe،Mn و ...) از آوریل تا جولای( فروردین تا تیرماه) 3 تا 4 بار محلول پاشی می شوند.  در New Mexico کمبود بور(B)، مس (Cu ) و روی (Zn ) به شدت احساس می شود مخصوصا تاکید بسیاری زیادی روی کودهای حاوی بور (B) می شود. مضرس شدن یا دندانه شدن برگها معمولا به کمبود بور نسبت داده می شود که امری بسیار شایع در باغهای New Mexico است. برخی از کشاورزان کل کود میکرو مورد نیاز درختان را از طریق سیستم آبیاری تحت فشار به درختان پسته می رسانند. آنالیز برگ هر ساله برای تهیه و تنظیم برنامه کوددهی مناسب مورد نیاز باغداران و کارشناسان امر می باشد. نمونه برداری از برگها تقریبا در آگوست (حدودا مردادماه) و یک ماه مانده به برداشت انجام می شود و بهتراست نمونه برداری از شاخه هایی انجام شود که دارای خوشه نیستند.

 رنج یا محدوده قابل قبول عناصر موجود در برگ درختان پسته

From Pistachio Production, University of California Leaflet 2279 ) ) 

25 تا  29  درصد

نیتروژن (N )- Nitrogen

 0.14تا  0.17 درصد

فسفر (P )-Phosphorus

 1تا 20 درصد

پتاسیم (K ) Potassium -

1.3 تا 4 درصد

کلسیم (Ca)-Calcium

0.6 تا 1.2 درصد

منیزیم (Mg )-Magnesium

0.002 تا 0.007 درصد

سدیم (Na )- Sodium

0.1 تا 0.3 درصد

کلر (Cl )-Chloride

30 تا  80 ppm

منگنز (Mn )- Manganes

55 تا 230 ppm

بور (B )-Boron

7  تا 14 ppm

روی (Zn )- Zinc

  
نویسنده : محمد جمالیزاده تاج آبادی ; ساعت ۱۱:٠۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٢٠
تگ ها :

تاثیر کود دهی پتاسیم روی بازدهی درختان پسته در کالیفرنیا

تاثیر کود دهی پتاسیم روی بازدهی درختان پسته در کالیفرنیا

نوشته: :David Q, Zeng; Patrick H, Brown, and Brent A, Holtz

بخش Pomology دانشگاه کالیفرنیا Davis

ترجمه و تنظیم: مهندس محمد جمالیزاده- کارشناس ارشد بیماری شناسی گیاهی

هشدار:هر گونه استفاده از این مطالب باید با اجازه رسمی نویسنده یا ذکر منبع باشد

کود دهی یکی از رایج ترین و موثرترین روش ها در افزایش راندمان مناطق پسته کاری  ایالات متحده به ویژه در کالیفرنیا است. اما متاسفانه  به کود دهی عنصر پتاسیم مانند کشور عزیزمان ایران اهمیت در خور توجهی داده نمی شود. مورد غفلت واقع شدن کود دهی پتاسیم دو علت اساسی در کالیفرنیا دارد اول اینکه کشاورزان به خوبی آگاه نیستند که کوددهی پتاسیم چه تاثیرات شگرفی روی کیفیت و کمیت محصول خواهد گذاشت و دوم اینکه اغلب کشاورزان فکر می کنند که زمین به قدر کافی پتاسیم مورد نیاز درختان را دارد و گاها میزان کود پتاسیمی که به درختان می دهند  ناچیز است و در نتیجه کوددهی ناکافی پتاسیم کفاف نیاز شدید درختان به این عنصر را در طول فصل را نخواهد داد. مطالعات نشان داده که عدم استفاده از کودهای پتاسیمی در طول فصل رشد به شدت موجب کاهش دادن میزان پتاسیم خاک شده و کمبود شدید پتاسیم را به همراه خواهد  داشت. مطالعاتی که طی سالهای 1996 تا 1998 در کالیفرنیا و روی رقم کرمان (گسترده ترین رقم کشت شده درایالات متحده)انجام شد و نتایج جالبی را به دنبال داشته است از جمله اینکه میزان یا درصد عنصر پتاسیم در برگ در طی ماههای مختلف سال دچار تغییرات جالبی است. با توجه به نمودارها مشخص می شود که بیشینه میزان پتاسیم در برگ در شهریورماه مقارن با به مفز رفتن یا به ثمر رسیدن محصول است و همچنین افزودن اکسید پتاسیم به خاک به صورت کاملا واضح روی میزان عنصر پتاسیم در برگ اثر می گذارد و موجب افزایش آن می شود. نمودار مشخص می کند که میزان جذب پتاسیم در اردیبهشت نسبتا پایین است و میزان جذب پتاسیم از خاک در پایین ترین سطح خود قرار دارد. میزان غلظت پتاسیم در برگهای درختان پسته در بهار زیر یک درصد برآورد می شود. در طی رشد و توسعه میوه میزان یا غلظت پتاسیم در برگ به صورت شگفت انگیزی افزایش می یابد به خصوص در ماههای جولای تا سپتامبر(تیر تا شهریور). در نهایت در زمان بلوغ یا پایان تشکیل پوست و مغز و نهایتا اتمام دوره رشد یعنی تقریبا  یعنی سپتامبر(شهریور) ماکزیمم جذب پتاسیم از ریشه های پسته را خواهیم داشت. غلظت پتاسیم در برگها در مهرماه یعنی دوره پس از برداشت (postharvesting ) به طور ناگهانی کاهش پیدا می کند. کوددهی پتاسیم باعث افزایش قابل توجه عملکرد در سه نقطه مورد آزمایش (Madera, Orland, Yolo) در کالیفرنیا شد. کوددهی پتاسیم موجب افزایش یافتن وزن صد  دانه، افزایش درصد خندانی و کاهش یافتن درصد دانه های پوک در پسته شد. کوددهی با استفاده از کود پتاسیمی(K2O) موجب کاهش چشمگیر میزان لکه و خال زدگی روی دانه های پسته شد و در نتیجه میزان یا درصد حمله قارچهای Botroyspheria sp. و َAlternaria spp. را به دانه های پسته به شدت کاهش داد مخصوصا در باغهایی که میزان رطوبت نسبی برای رشد و نمو قارچ بالا بود. کوددهی با استفاده از کودهای پتاسیمی موجب افزایش دادن مقاومت درختان پسته به تنش های مختلف شامل تنش شوری و کم آبی و سرمازدگی و همچنین افزایش مقاومت در برابر آفات و بیماریهای مختلف در پسته خواهد شد. نتیجه بسیار جالب حاصل از این تحقیق این بود که همبستگی یا رابطه مستقیمی میان غلظت پتاسیم در برگ درختان پسته و میزان عملکرد یا تعداد دانه در خوشه وجود داشت. نتایج این تحقیق نشان داد که حد بحرانی غلظت پتاسیم در برگ درختان پسته 1 درصد است و اگر میزان غلظت پتاسیم در برگها به زیر 1 درصد سقوط کند علایم کمبود پتاسیم به صورت سوختگی یا نکروز حاشیه برگها بروز پیدا خواهد کرد. نتایج این تحقیق نشان داد که میزان  پتاسیم در برگها در رنج 1.6 تا 2 درصد باشد ماکزیمم یا بیشینه عملکرد را در پسته شاهد خواهیم بود. میزان مصرف کود K2O  برای بیشترین بازدهی 135   تا 270 کیلوگرم در هکتار(400 قصب) برآورد شد.

  
نویسنده : محمد جمالیزاده تاج آبادی ; ساعت ۳:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱٦
تگ ها :

آشنایی و مبارزه با زنجره(شیره تر) پسته

آشنایی و مبارزه با زنجره(شیره تر) پسته

تهیه و تنظیم: محمد جمالیزاده

        دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی( بیماری شناسی گیاهی) دانشگاه تهران

Email:Jmlzdh_mhmmd@yahoo.com

هشدار: هرگونه استفاده از این مطالب باید با اجازه نویسنده یا ذکر منبع باشد

زنجره پسته یا به اصطلاح کشاورزان شیره تر یکی از مهمترین آفات درختان پسته است که هم توسط پوره و هم توسط حشره کامل ایجاد خسارت می کند. حشره کامل در فروردین ماه در بهار و مقارن با باز شدن جوانه ها شروع به فعالیت می کند و توسط تخمریز خنجری شکل خود بافت خوشه، سرشاخه و قاعده دمبرگ را زخمی و از داخل آنها شروع به تخمریزی می کند. رفته رفته محل تخم ریزی تغییررنگ داده و و به تیرگی می گراید. در صورت بالا بودن جمعیت آفت جریان شیره گیاهی به خوشه ها دچار اختلال می شود و موجب کوتولگی و تغییر شکل خوشه ها می شود. بنابراین برای کنترل آفت و کاهش خسارت اقدام به سمپاشی علیه حشره کامل می شود. پوره ها در اواخر فروردین ماه و اوایل اردیبهشت پس از خروج از تخم به تعداد بسیار زیاد با فرو کردن خرطوم در بافت گیاه از شیره آن تغذیه می نمایند. تغذیه پوره ها موجب موجب ضعیف شدن درخت، پوکی میوه و تغییررنگ شاخه، برگ و خوشه می شود. در اثر تغذیه و دفع مواد قندی خوشه ها و شاخه ها خیس و چسبنده می شوند. در پاره ای از موارد نیز به دلیل ترشح آنزیم و انتقال عوامل بیماریزا تغییر شکل در اندامها مشاهده می شود. به صورت خلاصه خسارات حاصل از این آفت روی پسته عبارتند از

- تغییر شکل و کوتولگی خوشه ها و قطع جریان شیره گیاهی در اثر فعالیت حشره کامل

- تغییر رنگ و تیره شدن محل تخمریزی حشره کامل روی خوشه ها، سرشاخه ها و قاعده دمبرگ

- ضعف شدید درختان در اثر تغذیه پوره ها از شیره گیاهی

- تغییر رنگ خوشه، شاخه و برگ و پوکی شدید میوه در اثر تغذیه پوره ها

- شیره دهی روی خوشه، شاخه و برگ در اثر تغذیه پوره ها و دفع مواد قندی

- جلب گرد و غبار و قارچهای دوده ای و گاها ساپروفیت روی خوشه، شاخه و برگ

- تغییر شکل اندامها در اثر ترشح آنزیم و انتقال عوامل بیماریزا

مبارزه با آفت

- تقویت درختان با استفاده از کودهای دامی و مرغی به صورت چالکود

- آبیاری منظم

- هرس مناسب

- رعایت فواصل کاشت بین درختان

- استفاده از یخ آب زمستانه

- استفاده از تله های چسبناک زردرنگ در اوایل فروردین به منظور شکار حشرات بالغ

- مبارزه شیمیایی با استفاده از سموم دارتون، زولون، اندوسولفان به نسبت 2 در هزار و استامی پراید به نسبت نیم کیلوگرم در هزار لیتر آب

بهترین زمان مبازره در اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت ماه همزمان با خروج اولین سن پوره ها از تخم است.  در صورت بالا بودن بیش از حد جمعیت آفت در فروردین ماه نیز سم پاشی باید انجام شود.

  
نویسنده : محمد جمالیزاده تاج آبادی ; ساعت ٩:٤۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱
تگ ها :

دریافت کد وضعيت آب و هوا


  FEED