اقتصاد کشاورز پسته کار، اولویت اول

اقتصاد کشاورز پسته کار، اولویت اول

نوشته: مهندس محمد جمالیزاده-کارشناس ارشد بیماری شناسی گیاهی-عضو انجمن پسته ایران

Email: mojamalizadeh@yahoo.com

هشدار: هر گونه استفاده از این مطالب باید با ذکر منبع یا اجازه رسمی نویسنده  باشد

اقتصاد کشاورزان یا بعبارت ساده تر توجه به جیب کشاورزان یکی از نکات بسیار مهمی است که باید مد نظر هر کارشناس خبره کشاورزی باشد. نتراشیدن خرج اضافی برای کشاورزان در این دوره بحرانی اقتصادی هنر مهم هر کارشناس ورزیده وچیره دست محسوب شود. بسیاری از فرمولها چه سموم و چه کودهای کشاورزی اگر چه ممکن است تاثیر بسیار مناسبی داشته باشند اما باید هزینه ها را هم در نظر گرفت. سمومی که سالیان قبل توسط کشاورزان خریداری شده اند و مشکلی از نظر کیفیت ندارند می توانند بمصرف برسند و نباید به کشاورز فشار وارد کرد که حتما باید سم نو بخرد. سم تا زمانی که رسوب نکرده باشد و زنگار در سم وجود نداشته باشد حتی از 20 سال قبل هم قابل استفاده است. توجه به شرکت سازنده کود و سموم و پی بردن به کیفیت نهاده ها قطعا موجب جلوگیری از ایجاد هزینه اضافی برای کشاورز می شود. بسیاری از کارخانجات سموم و کودهای شیمیایی ایرانی و حتی خارجی محصولاتشان از کیفیت مناسبی برخوردار نیستند. بارها اتفاق افتاده که یک سم از یک کارخانه بی کیفیت اثری روی کنترل آفت نداشته و کشاورز مجبور شده بلافاصله سم پاشی ها را تکرار کند و این تکرار سم پاشی ها در این شرایط اقتصادی اجحافی بزرگ در حق کشارورزان است. به فروشندگان و اداره کنندگان با وجدان کودها و سموم کشاورزی توصیه می کنم قبل از خرید هر گونه نهاده کشاورزی از صحت کیفیت نهاده اطمینان حاصل کنند و بعد خرید کلی را انجام دهند. بازار نهاده های کشاورزی بازار آشفته ای است و انواع و اقسام نهاده های بی کیفیت و بنجل در آن وجود دارند. در مورد کودها یکی از موارد مهمی که باید دقت کرد مقدار عناصر موجود در کودهاست. نکته بسیار مهم در خرید یک کود اینجاست که مقدار عنصر موجود در یک کود به حد قابل قبولی بالا باشد. بخصوص در مورد کودهای محلولپاشی. مثلا کود میکرویی که زیر 1 درصد آهن داشته باشد یا درصد منگنز آن زیر نیم درصد باشد به هیچ وجه کودی قابل توصیه از نظر اقتصادی نیست. درختان پسته درختانی تنومند و پرمصرف از نظر عناصر غذایی هستند پس بهتر است تا حد امکان مقدار عناصر موجود در یک کود بالاتر باشد تا راندمان کار بالاتر رو د. بسیاری از مواقع در بسیاری از شرایط محلوپاشی باغات در مقایسه با کاربرد کودهای شیمیایی در خاک بسیار اقتصادی تر عمل کرده است و این یعنی کاستن از هزینه کشاورز. مثلا سولوپتاس را درنظر بگیرد. سولوپتاس ها اگر بخواهند در خاک مورد استفاده قرار بگیرند مقدار مصرف به ازای هر درخت حداقل 200 گرم باید باشد و شما محاسبه کنید مثلا برای یک زمین یک هکتاری دارای مثلا 700 درخت مقدار زیادی از سولوپتاسها را باید به خاک دارد و این در حالی است که می توان 3 تا 4 کیلو از همین سولوپتاس با کیفیت را بهمراه سم به داخل تانکر سم پاش اضافه کرده و روی درختان پاشید. بصرفه تر و اقتصادی تر. در مورد بسیاری از کودها هم همین نکته صادق است بعنوان مثلا 2 کیلو کود 20-20-20 در هر تانکر 2000 لیتری آب ممکن است در هنگام پر شدن مغز همان کاری را بکند که سولفات آمونیوم یا سولوپتاس ها در صورت کاربرد درخاک انجام دهند. مثالهای بسیار زیادی از این دست وجود دارد که دقت و ظرافت کارشناسان دلسوز و محترم همکار را می طلبد. در مورد سموم اضافه کردن صابونهای با کیفیت (نه ریکا و شامپو) می تواند حتی مقدار مصرف سم را به نصف تقلیل دهد. هم محیط زیست کمتر آلوده شده و هم از هزینه کشاورز کاسته شده است. بسیاری از کارشناسان وسواس زیادی نسبت به آفت شیره خشک دارند و فورا به محض پیدا شدن 2 پوره یا حشره روی برگها یا لابلای آنها دستور سم پاشی را صادر می کنند که اصلا کار صحیحی نیست. در مورد شیره خشک یا پسیل پسته باید حتما بالای 30 درصد درختان آلودگی شدید به آفت داشته باشند تا اجازه سم پاشی صادر کرد. موارد صرفه جویی در هزینه های کشاورزان بسیار زیاد است که همت کارشناسان محترم را می طلبد. ممکن است یک کود ارزان چینی همان کیفیتی را داشته باشد که مثلا یک کود گران اروپایی داشته باشد و باید دقت کرد خرج برای کشاورازن نتراشید. یکی از نکاتی که از دید بسیاری مغول مانده این است که ما در کشور ایران زندگی می کنیم نه در ایالات متحده آمریکا. ایران یک کشور جهان سومی و حتی چهارم است. بنابراین پر واضح است گه مثلا اقداماتی که در پسته کاریهای ایالات متحده انجام می شود را نمی توان در ایران انجام دارد. آمریکا کشوری منظم و حساب شده از نظر کشاورزی و پسته کاری است. شرایط آنها با ما قابل مقایسه نیست. برخی از محقیقین تازه به دوران رسیده مقاله ای ترجمه می کنند و مثلا می گویند در پسته کاری های آمریکا فلان کار شده و ما باید همان کار را بکنیم دقیقا. باید توجه داشت که ما باید دست آوردهای پسته کاریهای ایالات متحده را بومی سازی کنیم و نه صد درصد تبعیت کور کورانه کنیم. به دو مثال در این ارتباط توجه کنید اول اینکه در آمریکا برداشت پسته بصورت کاملا مکانیزه انجام می شود یعنی دستگاهی مخصوص برداشت وجود دارد یقه درخت را گرفته و بشدت تکان می دهد تا دانه های رسیده روی نوار دستگاه جمع آوری شود اما به نظر شما چنین دستگاهی در ایران قابلیت کاربرد در برداشت پسته را دارد؟ اگر اینچنین دستگاهی بخواهد تنه یا یقه  درختان سیاه و ضعیف و فرتوت که مبتلا به سرخشکیدگی هستند را بتکاند دیگر اثری از درخت پسته ما نمی ماند و قطعا درختان خواهند شکست. مثال دوم فاصله بین درختها یا ردیف هاست. بسیاری می پندارند که اگر فاصله استاندارد دو ردیف یا دو درخت پسته کاملا رعایت شود یعنی همان سیستمی که در باغات ایالات متحده وجود دارد بسود باغات پسته ایران است در صورتی که این فرض کاملا اشتباه است. فاصله دادن بین درختان زمانی خوب است که ضریب مکانیزاسیون بالا باشد نه در باغات پسته ایران که ضریب مکانیزاسیون زیر صفر است. از سوی دیگر باغات پسته در ایران دارای سیستم خرده مالکی هستند یعنی هر فردی مثلا نیم هکتار و یک هکتار. چگونه میتوان از یک فردی که نیم هکتار باغ یا زمین دارد توقع داشته باشیم که مثلا فاصله را رعایت و در هر 4 متر درخت بزند. بنظر می رسد که در مورد اخیر(فاصله دادن بین ردیفها یا درختان) در شرایط ایران کار بیهوده ای باشد چون عملکرد را بشدت پایین می آورد و خوب است که چفت به چفت درخت زد. بهر روی هر منطقه و هر کشوری شرایط خاص خود را دارد و نسخه ای واحد برای همه باغدارن نمی توان نوشت. به امید فردایی بهتر برای صنعت پسته ایران.


 

  
نویسنده : محمد جمالیزاده تاج آبادی ; ساعت ٩:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٦/٢٧
تگ ها :

دریافت کد وضعيت آب و هوا


  FEED