نقدی بر مقاله" پراکنش بیماری سرخشکیدگی درختان پسته در استان خراسان رضوی و ک

نقدی بر مقاله" پراکنش بیماری سرخشکیدگی درختان پسته در استان خراسان رضوی و کاربرد برخی از قارچ کش ها برای کنترل بیماری"

ترجمه و خلاصه: محمد جمالیزاده-کارشناس ارشد بیماری شناسی گیاهی

Email:mojamalizadeh@yahoo.com

هشدار: هر گونه استفاده از این مطالب باید با ذکر منبع یا اجازه رسمی نویسنده باشد!

متن انگلیسی مقاله مزبور در ژورنال کم اعتبار و ناشناخته International Journal of Nuts and Related Sciencesبقلم قلیچی، محمدی، حق دل و اسکندی در سال 2012 بچاپ رسیده است. بنظر می رسید بهتر بود نویسندگان مقاله مورد نظر را در ژورنال معتبرتری بچاپ می رساندند! البته بنظر می رسد با توجه به ضعیف بودن و کلی بودن نتایج امکان چاپ مقاله در ژورنال های معتبر تر میسر نبود!! اگر چه زحمات زیادی در این تحقیق صورت گرفته اما روش تحقیق روش جالب و بروزی بنظر من نیست!! شاید مهمترین نقطه ضعف و شاید هم مهمترین نقظه قوت این مقاله استفاده از چند قارچ کش برای کنترل بیماری باشد که متاسفانه بجای اینکه روی درختان یا حداقل روی نهالهای آلوده تست شده باشند در پتری دیش و در محیط آزمایشگاهی تاثیر چند قارچ کش روی رشد میسیلومی قارچ بررسی شده است!! بصورت کلی مقاله نکته جدید در ارتباط با کنترل بیماری و بررسی اتیولوژی عارضه در بر نداشت. بهر روی در همین سطح هم کار بسیار ارزشمند و قابل ستایش است. بهر روی به خلاصه ای از مقاله می پردازیم. بیماری دای بک یا خشکیدگی سرشاخه در درختان پسته در سالیان اخیر به یک بیماری اقتصادی و شایع در مناطق پسته خیز تبدیل شده است. در طی زمان این بیماری بمرور درختان را از بین می برد. قارچهای مختلفی بعنوان عامل بیماری معرفی شده اند. مسمومیت یا کمبود برخی از عناصر از جمله سدیم (Na)، کلر (Cl)، پتاسیم (K)، بور (B)، کلسیم (Ca) و روی (Zn) ممکن است در این بیماری دخالت داشته باشند! کمبود پتاسیم و مسمومیت به بور بعنوان فاکتورهای مهم در بروز بیماری گزارش شده اند. میزان خسارت بر اساس کولتیوار، مدیریت باغی، گونه قارچ و شرایط اکولوژیکی و بیولوژیکی و شرایط آب و هوایی متفاوت است. گونه های قارچی متفاوتی شامل Cytospora sp، Coniothyrium sp، Nattrassia mangiferae، Fusarium sp., و ....از محل شانکرها جداسازی شده است. از میان گونه های جداسازی شده گونه های  P. variotii, Cytospora sp،  N. mangiferae قادر به ایجاد بیماری در شرایط آزمایشگاهی بوده اند. بهر روی نتایج متناقضی در مورد اثبات بیماری زایی گونه های مختلف قارچی جداسازی شده وجود دارد. بنظر می سد مهمترین علت بیماری مدیریت ضعیف باغی باشد. آزمایشات مشخص کرده که استفاده از پتاسیم، کلسیم، روی موجب کاهش 63 درصدی بیماری در برخی از گونه ها شده است. قارچ کش پروپیکونازول موجب جلوگیری از رشد میسلیوم قارچی N. mangiferae در شرایط آزمایشگاهی شده است! گونه های مختلف قارچی و باکتریایی بعنوان عامل سرخشکیدگی درختان پسته در آمریکا و استرالیا معرفی شده است که البته این عوامل ایجاد کننده سرخشکیدگی در آمریکا و استرالیا کاملا با عوامل ایجاد کننده سرخشکیدگی در باغات پسته ایران تفاوت دارند! در این مقاله به بررسی پراکنش و کاربرد چند قارچ کش در جهت کنترل بیماری سرخشکیدگی در استان خراسان رضوی پرداخته شده است. بصورت خلاصه نتایج و بحث این مقاله بدین صورت بود. عوامل بیوتیک یا زنده جداسازی شده از نمونه های جمع آوری شده قارچ های Paecilomyces variotii، Nattrassia mangiferae،  Stemphylium را نشان داد. در حدود 90 درصد از نمونه های جمع آوری شده این قارچ ها شناسایی شد که با مطالعات قبلی انجام شده توسط امینایی و دیگران مطابقت داشت. قارچ N. mangiferae نسبت به سایر قارچها از محدوده وسیعتری برخوردار بود و تقریبا در تمام سرشاخه ها و تنه اصلی وجود داشت در عوض قارچ Stemphylium فقط از سرشاخه ها وجود داشت. بنظر می سد در شهرستان مه ولات استان خراسان نقش قارچ Stemphylium نسبت به سایر قارچها در خشکیدگی سرشاخه درختان پسته دارای اهمیت کمتری است! در اواخر بهار و اوایل تابستان بهترین زمان برای جداسازی قارچ از سرشاخه ها معرفی شد. همانطور که اشاره شد علاوه بر عوامل بیوتیک (قارچها) عوامل غیر زیستی مانند مسمومیت ها و ...نیز در این بیماری نقش دارند! از جمله عوامل ثانویه که می تواند موجب مستعد شدن درختان به بیماری سرخشکیدگی شوند عبارتند از بیماری نماتدی ریشه گرهی، آبیاری ناکافی، ساختمان و بافت خاک و ...هستند!! نتایج نشان دادند که ایزوله های قارچی جداسازی شده از درختان دارای قدرت بیماری زایی متفاوتی هستند. اگر چه قارچ پسیلومایز (P. variotii) از نظر قدرت بیماری زایی بهمراه قارچ Stemphylium مهمتر بودند اما در همه موارد قارچ Paecilomyces varioti از همه نمونه ها جداسازی نشد!! اگر چه در شرایط آزمایشگاهی قارچ کش های propiconazole، rovral T-S و مخلوط بردو موجب جلوگیری کامل از رشد میسلیومی قارچها در شرایط آزمایشگاهی شدند اما قارچ کش ریدومیل اثری در جهت جلوگیری از رشد میسلیومی قارچهای N. mangiferae و Stemphylium spp. در شرایط آزمایشگاهی نداشت! قارچ کش ریدومیل موجب کاهش رشد میسلیومی قارچ P. variotii در شرایط آزمایشگاهی شد. همچنین هنگامی که مانکوزب به محیط کشت اضافه شد میسلیوم قارچ های P. variotii و Stemphylium قادر به رشد نبودند اما قارچ N. mangiferae تا حدی قادر به رشد میسلیوم خود شد. بنظر می رسد در این مطالعه قارچ N. mangiferae اهمیت بسیار بیشتری از نظر شدت بیماری سرخشکیدگی در درختان پسته نسبت به سایر قارچها دارد!! از نظر موفقیت در جهت کاهش رشد میسلویومی توسط قارچ کش ها قارچ P. variotii موفقیت آمیز ترین و قارچ N. mangiferae مقاومترین گونه قارچی بود!!

  
نویسنده : محمد جمالیزاده تاج آبادی ; ساعت ۱٠:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٦/۱٥
تگ ها :

دریافت کد وضعيت آب و هوا


  FEED