کاسه داغ تر از آش در بحران کم آبی در باغات پسته!!

کاسه داغ تر از آش در بحران کم آبی در باغات پسته!!

نوشته: محمد جمالیزاده-کارشناسی ارشد بیماری شناسی گیاهی

Email: mojamalizadeh@yahoo.com

هشدار: هر گونه استفاده از این مطالب باید با ذکر منبع یا اجازه رسمی نویسنده باشد

مشکلات باغات پسته در ایران زیاد است و شاید مهمترین مشکل بحران آب و کم آبی باشد. علاوه بر کاهش ذخایر سفره های آب زیرزمینی بعلت برداشتهای بی رویه کیفیت آب هم در بسیاری از نقاط بسیار بحرانی است. غلظت عناصر سمی بویژه سدیم کلر و بور در آب آبیاری آنقدر بالاست که در بسیاری از موارد مسمومیت به این عناصر بخوبی روی برگها و درختان آشکار است. بهر روی با این شرایط کم آبی حتی آب با کیفیت پایین هم غنیمت محسوب می شود و بسیاری از آن بی بهره اند بخصوص در اوج دوره پر شدن مغز در تابستان نیاز به آبیاری بسیار حاد و مساله ساز است و بسیاری از کشاورزان بهمین خاطر درصد بالایی از محصولشان بر باد می رود. بهر روی برای رفع معظل کم آبی راه حل های زیاد و متنوعی پیشنهاد شده است بخصوص رفتن به سمت استفاده از آبیاری تحت سیستم که تا حد زیادی می تواند مشکل گشا باشد اما در زمین های خرده مالکی واقعا استفاده از سیستم آبیاری تحت فشار امری غیرکاربردی و محال است. بهر روی یکی از راه حل های دیگر انتقال آب است که این دسته از طرحها هم بسیار پر هزینه هستند و در بسیاری از موارد غیرکاربردی. در مورد کم آبی و معظلات مربوط به آن نکته های زیادی وجود دارد که از دید بسیاری مغفول مانده است و آن این است که عده ای خاص که خود را نماینده همه کشاورزان در مساله آب می دانند و سنگ حمایت از کشاورزان را به سینه می زنند که ما طرفدار کشاورزان هستیم و هی با برداشت های بی رویه آب مخالفیم و آب نباید بی رویه برداشت شود و منابع آبی کم هستند و ما باید جلو حفر چاههای غیرمجاز را بگیریم و برداشتی صورت نگیرد و محاسبات این عده اینقدر ملانقطه ای هست که برای 1 لیتر آب هم حساب و کتاب دارند و معادلات ریاضی می نویسند که اگر ما بخواهیم آب را انتقال بدهیم ایکس قران می شود و بهتر است آب را بخریم و خلاصه هی سنگ طرفداری از کشاورزان را بر سینه می زنند و خود را طرفدار کشاورزان می انگارند و بر بوق و کرنا می کنند که چرا دولت جلو حفر چاههای غیر مجاز را نمی گیرد و چاههای غیر مجاز زیاد هستند و از این دست مسایل. علاوه بر بحران آب در صنعت پسته ایران در موارد بسیاری از موارد دیگر صنعت پسته ایندسته از افراد خود را صاحب نظر می دانند و انگار که کلا پسته ایران ارث پدری آنهاست و اگر پسته ای برداشت می شود از زحمات پدران آنها بوده است و دیگران شعور پسته کاری را نداشته اند و ما داشته ایم و ما اولین بار در باغات پسته چنان کردیم و چنین کردیم و اگر ما نبودیم اصلا پسته ای وجود نداشته و اولین بار ما تراکتور را در باغات پسته آوردیم و اولین کودهای شیمیایی را ما دادیم و اولین دستگاههای برداشت پسته را ما از فلان کشور وارد کردیم و از این دست حرفها که البته نمی شود کلا این مسایل را رد کرد اما اینکه ما کاسه داغتر از آش شویم و خودمان را تصمیم گیران اصلی صنعت پسته بدانیم منطقی نیست. بهر حال نسلی که نو است و علاقه به باغداری و پسته داری دارد هم زحمت می کشد و صنعت پسته ارث پدری عده ای نیست که اینقدر دل و روده برای آن پاره می کنند!! در مورد آب که بحث اصلی مطلب ما بود نیز این نکته بسیار حایز اهمیت است و عده ای گردن کلفت آبهای زیر زمینی که برای آبیاری باغات پسته خود استفاده می کنند را ارث پدری می دانند و جای تاسف اینجاست که عده ای زود باور برای ایندسته از افراد به به و چه چه سر می دهند که آقای ایکس چقدر انسان خوبی است ببین چقدر مخالف چاههای غیر مجاز است و نمی خواهد برداشت بی رویه صورت گیرد از منابع آبی و ...مصاحبه در مورد آب با فلان استاد ترتیب می دهند و خودشان را نماینده همه کشاورزان در مورد آب می پندارند و با دادن مجوز به چاههای جدید مخالفند. بسیاری از نقاط در ایران وجود دارند که به دلیل بی آبی درختان پرثمر پسته خشک شده اند و دولت هیچ مجوزی برای حفر چاه نمی دهد ولی این آقایان از زمان رژیم طاغوت دهها چاه و تلمبه برای خودشان زده اند و دهها لیتر پروانه بهره برداری آب دارند و در همه جاها نفوذ!! بهر روی اینکه هی مخالفت می کنند با زدن چاههای جدید این است که چاههای خودشان کم آب می شوند و صدها هکتار زمین خدا را که زیر کشت برده اند و میلیاردها درآمد از آنها سالانه دارند کم آب می شوند!! در همه نقاط و دشتهای پسته کاری که بحران آب وجود دارند هستند عمده مالکانی که دهها تلبمه دربست برای خودشان دارند و صدها هکتار زمین برای خودشان از دهها سال پیش دست و پا کرده اند و آب زیر زمین را تند تند می کشند و پای درختان خود می کنند و حالا شده اند کاسه داغتر از آش که چرا دولت با چاههای غیرمجاز و مجاز آبی که حفر می شوند برخورد نمی کند و تنها هدف آنها این است که چاههای خودشان دچار کم آبی نشوند و الا هیچ گربه ای در راه خدا موش نمی گیرد!! جای تاسف آنجاست که بسیاری از افراد ساده باور و ساده فکر می کنند که این گردن کلفت هایی که دهها تلمبه شش دانگی دارند دلشان برای منابع آب زیر زمینی می سوزد. در واقع ایندسته از افراد از منافع شخصی و زیرکیشان است که سنگ کم آبی را به سینه می زنند و مصاحبه در مورد آبهای زیر زمینی می کنند و می گویند برداشت بی رویه از منابع آبی خوب نیست و از این دست حرفها!! اگر دقت شود می بینیم که همین گردن کلفتها که دهها تلمبه دربستی دارند هیچ فکری برای هدررفت آب در باغات خود نمی کنند و آبی که با هزار مکافات از زیر زمین در میاید و ارث پدرانشان می پندارند را صرف درختانی می کنند که در اکثر موراد خشک شده اند و کمترین راندمان و بازدهی ندارند!! در حقیقت سیستم آبیاری در ایندسته از باغات عمده مالکی غرقابی است و کارگرانی آبیاری را انجام می دهند که کمترین توجهی به هدررفت آب ندارند!! جای سوال اینجاست که چرا این عمده مالکان که اینقدر سنگ آب و کم آبی را به سینه می زنند چرا باغات خودشان را با استفاده از سیستم های آبیاری تحت فشار اداره نمی کنند تا مصرف آب و هدرفت آب کمتر نشود و فقط گیر داده اند به چاههای غیر مجازی که دهها و صدها خرده مالک در آنها شریک هستند و تمام زندیگشان همین یک ساعت دو ساعت آب است و بهر طریقی که شده درختان ملت بیچاره خرده مالکی را خشک می کنند بعلت بهانه غیرمجاز بودن چاه و خوشان که هزاران هکتار باغ دارند باید تلمبه هاشان حتی یک لیتر هم افت آب نداشته باشند! قانون استفاده از آبهای زیرزمینی در ایران یک قانون کهنه و منسوخ است و آبی که زیر زمین است ارث پدری عده ای خاص نیست و متعلق به همه ملت و نسلهای آینده است. چرا باید افرادی که دهها سال پیش و در رژیم منحوس طاغوت با هزاران رشوه و پارتی و نفوذ در دستگاهها دهها تلمبه عمیق با لیتراژهای بالا احداث کرده اند تا قیام قیامت از این آب و خاک بصورت نسل به نسل استفاده کنند و مردم بدبخت بیچاره هم نظاره گر باشند. چرا مالیات بر ارزش افزوده و درآمد ایندسته از باغداران گردن کلفت باید در حد صفر باشد!! و همانطور که گفتم نکته تلخ ماجرا این است که ایندسته از افراد خود را صاحبان اصلی پسته ایران می دانند و سنگ کم آبی و برداشت بی رویه از آبهای زیرزمینی را به سینه می زنند و با این و آن مصاحبه می کنند تا همگان را آگاه کنند که نباید تلمبه ای در حریم چاههای آنها احداث شود چون منابع آب های زیر زمینی بخطر می افتند! به امید فردایی بهتر برای صنعت پسته ایران!!

  
نویسنده : محمد جمالیزاده تاج آبادی ; ساعت ٥:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٥/۸
تگ ها :

دریافت کد وضعيت آب و هوا


  FEED