کشاورزی و پسته کاری قربانی سیاستهای صنعتی دولتی

کشاورزی و پسته کاری قربانی سیاستهای صنعتی دولتی

نوشته: مهندس محمد جمالیزاده-کارشناس ارشد بیماری شناسی گیاهی

Email: jmlzdh_mhmmd@yahoo.com

هشدار: هر گونه استفاده از این مطالب باید با ذکر منبع یا اجازه رسمی نویسنده باشد

 کشاورزی و پسته کاری در کشور عزیزمان ایران سالیان متمادی است که مورد غفلت و فراموشی مسولین قرار گرفته و بیکارترین بخش در دولت بخشهای کشاورزی بوده اند و هستند. افکار سیاستمداران ایران برای اشتغال و سودآوری و تولید کار اساسا بر مبنای صنعت طراحی شده و می شود و سرمایه گذاری ها در بخش صنعت حتی ممکن است به صدها برابر سرمایه گذاری ها در بخش کشاورزی برسد. بسیار باعث تامل و شگفتی است که چرا اینقدر به صنعتی توجه می شود که بخوبی واضح شده که نمی تواند بازدهی خوبی از نظر تولید محصولات صنعتی با کیفیت و قابل صادرات داشته باشد. امروزه سنبل صادرات صنعتی ایران یعنی خودروهای تولیدی سمند و پراید در کشورهای محدود جهان سوم و حتی چهارم و بسیار ارزانتر از قیمت داخلی به فروش می رسند. مسلما ایران هیچ جایگاهی از نظر صنعت در دنیا ندارد و تولیدات صنعتی ایران را افغانستان و کشورهای عقب مانده به هزار منت و تمنا خریداری می کنند. در خود ایران هم اکثر مشتریان کالاهای صنعتی بدنبال اجناس صنعتی هستند که از کشورهای پیشرو صنعتی مانند ژاپن و آلمان و...به ایران وارد شده باشند چون اجناس صنعتی ایران جزو موارد بسیار معدودی از کیفیت لازم برخوردار نیستند. اکثر کارخانجات جدید الاحداث از تکنولوژی چینی 30 سال پیش برخور دار هستند و نتنها کالای صنعتی با کیفیتی تولید نمی کنند بلکه در بسیاری از نقاط باعث ایجاد عوارض و آلودگی های زیست محیطی شده اند. مسلما کشورهای دارای تکنولوژی صنعتی هیچ کمکی به بازسازی و ایجاد صنایع مولد و پربازده نمی کنند. خودکفایی در تولید محصولات صنعتی بجز در موارد معدودی کارآیی چندانی در تولید یک کالای صنعتی مدرن نداشته است. جای سوال اینجاست که چرا با اینکه بوضوح ثابت شده که ما در صنعت مزیت حتی از نوع نسبی آن هم نداریم سیاستمداران روی صنعت تکیه دارند و بودجه های بسیار هنگفتی به صنعت اختصاص می دهند که عملا از تولید ارز و تولید صادرات ناتوان است. بسیار مایه تاسف است که منابع مملکت در پروژه های صنعتی بیخود خرج می شود. برای تاسیس و ساخت یک کارخانه با تکنولوژی بسیار نازل چینی میلیاردها پول و بودجه عمومی حیف و میل می شود در صورتی که اگر حتی 1 درصد آن بودجه در بخش کشاورزی  صرف می شد نتایج بسیار بهتر بود. بنظرم بسیار باعث تاسف است که تفکر سیاستمداران ایرانی برای اشتغال صرفا یک تفکر صنعتی و ایجاد کارخانه است. در مورد پسته کاری و پسته داری سالیان سال است که پسته ایران و بسیاری از محصولات کشاورزی ایران مانند صیفی جات و خشکبار و انگور گردو و خرما و انجیر به بوته فراموشی سپرده شده است. کشاورزی ایران در معرض نابودی کامل قرار گرفته و واردات محصولات کشاورزی منجر به بیکاری بسیاری از افرادی شده که در صنعت کشاورزی دخیل هستند. واردات چای موجب از بین رفتن محصول و بیکار شدن کشاورزان استانهای شمالی شده. واردات بی رویه مرکبات منجر به نابودی صنعت پرورش مرکبات شده و در مورد بسیاری از محصولات دیگر این رویه متاسفانه صدق می کند. درختان تنومند پسته که سالیان سال از پدران ما به ارث رسیده اند دچار مشکلات بسیاری شده اند بسیاری از بین رفته اند و بسیاری در معرض نابودی هستند. تقریبا هیچ بودجه قابل قبولی در صنعت پسته خرج نمی شو د و کشاورزان سال به سال فقیرتر می شوند. از طرفی هزینه های داشت و نگهداری و حفاظت درختان پسته بالا رفته و کشاورزان خره پا نمی توانند کشاورزی با صرفه ای داشته باشند. در کشور ایالات متحده که متاسفانه 2 سالی است که در تولید و فروش پسته این طلای سبز ایران بوی سبقت را از همتای ایرانی خود ربوده دولت منابع هنگفتی به صورت وام های حتی بلاعوض در اختیار کشاورزان پسته کار کالیفرنیا قرار می دهد. سوپسیدهای دولتی در بخش کشاورزی آمریکا و در بسیاری از کشورها موجب می شود که کشاورزان با خاطری آسوده به تولید و ایجاد اشتغال بپردازند. ماشین الات مدرن و نیروهای و مراکز تحقیقاتی پسته متعددی در آنجا احداث شده که کشاورزان بخوبی از آنها استفاده می کنند. در بسیاری از کشورها سوپسیدهای دولتی کنترل شده و موثر موجب شده که این کشورها در صدور محصولات خود بسیار موفق عمل کنند و بسیار نتیجه بخش باشد در صورتی که سوپسید کودهای کشاورزی در ایران به صورت غیر مستقیم به جیب مافیای کودی در ایران می رود و بدست کشاورز نمی رسد.  البته در ایران بهانه های زیادی از طرف مسولین بخش کشاورزی در عدم تخصیص بوجه بیان می شود از جمله کم آبی و خشکسالی و بالا بودن هزینه تولید که البته اینها فقط بهانه است و هر مشکلی راه حل خود را دارد و نباید با اینچنین بهانه هایی کشاورزی را تعطیل کرد و کشاورزان را بیکار و روستاها را خالی. بهر روی بحث و صحبت در این مقوله بسیار زیاد است ولی باید این نکات را یادآور شد که مسولین باید بدانند که کشاورزی دارای مزیت نسبی اقتصادی در ایران است و هر چه بیشتر در زمینه کشاورزی سرمایه گذاری شود باز هم جا  دارد. امروزه پسته ایرانٰ، خرمای مضافتی ایران، انجیر ایران، انگور و گردوی ایرانی و هنداوانه و خربزه و زعفران ایرانی در بازارهای کشورهای بسیار پیشرفته و بزرگ خریدار دارند و این کشورها براحتی و از روی شوق به دلار و یورو ین ....بابت محصولات کشاورزی ایرانی پول می پردازند و حتی پیش خرید می کنند اما شما کدام کالای صنعتی ایرانی (بغیر نفت و محصولات پتروشیمی) را می شناسید که در بازارهای بین المللی فروش داشته باشد. مسلما صنعت ایران مزیت نسبی در ایجاد اشتغال و ارزآوری ندارد و نخواهد داشت چون تکنولوژی روز را به ما نمی دهند. به امید سرافرازی و سربلندی کشور عزیزتر از جانمان ایران.

  
نویسنده : محمد جمالیزاده تاج آبادی ; ساعت ۱۱:٠٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٩/٧
تگ ها :

دریافت کد وضعيت آب و هوا


  FEED